തൊഴിലുടമകളും തൊഴിൽ മേഖലയിലെ പുതിയ തലമുറയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വഷളാകുന്നതും വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന സംഘർഷങ്ങളും തൊഴിലിടങ്ങളിലെ ഒരു ട്രെൻഡിംഗ് ചർച്ച വിഷയമാണ്. എല്ലാ തൊഴിൽ രംഗത്തും ഈ സംഘർഷം നിലനിൽക്കുന്നതായും അതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടായി മാറുന്നതായും റിപ്പോർട്ടുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. അടിക്കടി ജോലി മാറുക, ആരോടും പറയാതെ ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ ജോലിയിൽ നിന്നും പിരിഞ്ഞുപോവുക തുടങ്ങി നിരവധി പ്രശ്നങ്ങളാണ് ജെൻ സി ജോലിക്കാരെക്കുറിച്ച് ഉയർന്നുവരുന്നത്. ജെൻ സി ജീവനക്കാർക്കിടയിൽ പ്രതിബദ്ധതയില്ലായ്മ കൂടുതലാണെന്ന ആക്ഷേപവും ശക്തമാണ്.
അതേസമയം പരമ്പരാഗത തൊഴിൽ സംസ്കാരത്തിലെ വഴക്കവും രീതികളും ജീവനക്കാരുടെ മാനസിക ക്ഷേമവും ആധുനിക പ്രതീക്ഷകളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ലെന്നാണ് ജെൻ സി ജീവനക്കാരുടെ വാദം. തൊഴിൽ ചൂഷണങ്ങൾക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കേണ്ടത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യമാണെന്നും അവർ പറയുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ജെൻ സിയുടെ മനോഭാവമാണോ കാലഹരണപ്പെട്ട തൊഴിൽ സംസ്കാരമാണോ ഈ സ്ഥിതിയ്ക്ക് കാരണമെന്ന് വിലയിരുത്തേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
പൊതുവേ 1996ന് ശേഷം ജനിച്ചവരെയാണ് ജെൻ സിയെന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ദ്രുതഗതിയിലുള്ള സാങ്കേതിക പരിവർത്തനത്തിന്റെയും പകർച്ചവ്യാധിയ്ക്ക് ശേഷമുള്ള പുനഃസൃഷ്ടിയുടെയും കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഇക്കൂട്ടർ ജോലിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത്. ഡിജിറ്റൽ ലോകത്തിന്റെ സ്വാധീനം വലിയ രീതിയിലുള്ള ജെൻസി ജോലി-ജീവിത സന്തുലിതാവസ്ഥയെ വിലമതിക്കുന്നവരാണ്. കർക്കശ രീതികളേക്കാളും ദീർഘകാല പ്രതിബദ്ധതെയേക്കാളും ലക്ഷ്യബോധമുള്ള കരിയറുകൾക്കാണ് അവർ മുൻഗണന നൽകുന്നതും. ശമ്പളമില്ലാത്ത ഓവർടൈം ജോലികളെ എതിർക്കുന്ന ഇവരുടെ രീതി പഴയ തലമുറകൾ പലപ്പോഴും തൊഴിൽ നൈതികതയുടെ അഭാവമായി കാണുന്നു. എന്നാൽ കാലഹരണപ്പെട്ട മാനദണ്ഡങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു പോരായ്മയാണോ – അതോ കേവലം പുരോഗതിയാണോ?
അതേസമയം, പല ജോലിസ്ഥലങ്ങളും പതിറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള ഘടനകളിലാണ് ഇപ്പോഴും പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. തൊഴിൽ സുരക്ഷയും കരിയർ വളർച്ചയും ആത്യന്തിക ലക്ഷ്യങ്ങളായിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിനായി രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഈ സംവിധാനങ്ങളിൽ കർശനമായ ഓഫീസ് സമയം, പരിമിതമായ റിമോട്ട് ഓപ്ഷനുകളുമെല്ലാം പ്രധാനമാണ്. ഇതിനു വിപരീതമായി, ഇന്നത്തെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ ചടുലത, സർഗ്ഗാത്മകത, തുടർച്ചയായ പഠനം അഥവ അപ്സ്കില്ലിംഗ് എന്നിവയ്ക്ക് പ്രതിഫലം നൽകുന്നു. ഇവയെല്ലാം ജെൻ സി സ്വഭാവമുള്ള രീതികളാണ്.
സ്ഥാപനങ്ങൾ വളരാൻ പരാജയപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ പ്രായം കുറഞ്ഞ ജീവനക്കാരെ മാത്രമല്ല, കൂടുതൽ മാനുഷികവും വഴക്കമുള്ളതുമായ സാഹചര്യങ്ങൾ തേടുന്ന വിശാലമായ തൊഴിൽ ശക്തിയെയും അകറ്റാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
എന്നാൽ യാഥാർത്ഥ്യം ഈ രണ്ട് വാദങ്ങളുടെ ഇടയിലാണ് കിടക്കുന്നത്. പ്രൊഫഷണൽ വളർച്ചയ്ക്ക് ക്ഷമ, പൊരുത്തപ്പെടുത്തൽ, പ്രതിരോധശേഷി എന്നിവ ആവശ്യമാണെന്ന് ജെൻ സി മനസ്സിലാക്കണം. അതുപോലെ, തൊഴിലുടമകൾ തൊഴിലിട സംസ്കാരങ്ങളെ പുനർവിചിന്തനം ചെയ്യേണ്ട സാഹചര്യമാണുള്ളത്. അവിടെ മെന്റർഷിപ്പ്, മാനസികാരോഗ്യ പിന്തുണ, ഹൈബ്രിഡ് മോഡലുകൾ, സുതാര്യമായ കരിയർ പാതകൾ എന്നിവ വാഗ്ദാനം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. വഴക്കമുള്ള ഷെഡ്യൂളുകൾ, കഴിവുകൾ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പുരോഗതി, തുറന്ന സംഭാഷണം എന്നിവ സ്വീകരിച്ച കമ്പനികൾ എല്ലാ പ്രായക്കാർക്കും അഭികാമ്യമാണെന്ന് പഠനങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഇവിടെ സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു തലമുറമാറ്റത്തെ അത്ര ലളിതമാക്കേണ്ടതില്ലെന്ന വിദഗ്ധ വാദവും ഉയർന്നുവരുന്നുണ്ട്. മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയിൽ അലസതയെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് പ്രതീക്ഷകളുടെ ഏറ്റുമുട്ടലിനെക്കുറിച്ചാണ് പിരിമുറുക്കം. ജോലിയുടെ ഭാവി ഒരു തലമുറയെക്കുറിച്ചല്ല – യുഗങ്ങളിലുടനീളം കഴിവുകൾക്ക് അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിക്കാൻ കഴിയുന്ന അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. അതുകൊണ്ട് ഒന്നിനെ മാത്രം പഴിക്കുന്നതും ഒന്നിനെ മാത്രം ന്യായീകരിക്കുന്നതും ശരിയല്ല.
